11
lut
2016
85

BROADCHURCH – SEZON PIERWSZY

BROADCHURCH (Broadchurch), Pomysłodawca: Chris Chibnal, Wyk. David Tennant, Olivia Colman, Jodie Whittaker, Andrew Buchan, Wielka Brytania, 2013, ITV

broadchurch-the-complete-first-season-large

Jeśli zdarzyło się wam czytać kryminał, który od pierwszych stron wessał was do imentu, tak, że zapominaliście o naprawdę ważnych rzeczach, a nieludzkiej wręcz samodyscypliny wymagało oderwanie się od kolejnego rozdziału – bo przecież życie i cała reszta – to Broadchurch – sezon pierwszy jest właśnie taki. Złapie was za gardło, ściśnie w brzuchu emocjami, których nie spodziewaliście się, że w was wywoła i zostawi z poczuciem, że mieliście do czynienia z czymś, co w kategorii produkcja TV nazywa się po prostu – doskonałą robotą.

 

 

Jeśli idzie o Broadchurch – wyszło  – jak wyszło. Samo życie. Kiedy serial ten startował (ma obecnie dwa sezony, a trzeci w produkcji) nie obejrzałam go. Ale był na moim radarze, który nieustannie stara się namierzać, rejestrować i nie zapomnieć 😉 o tym, co warte uwagi. W końcu się za niego zabrałam, a przyznaje, że nie startowałam z pozycji “tabula rasa”. Wiedziałam dobrze, że ma bardzo wysokie notowania, nie wiedziałam jednak, że stanie się jedną z tych produkcji, które zaliczać będę do mojej ścisłej – prywatnej czołówki.

Powodów jest kilka. Ale kluczowy dla tej oceny jest fakt, że Broadchurch mnie autentycznie poruszał.

To doskonała rzecz, której nikt zdajsie się nie spodziewał po stacji, która nie uchodzi ani za giganta, ani telewizyjnego tuza. Broadchurch ma wszystko to, co w moim odczuciu powinien mieć dobry kryminał, czyli całe spectrum zagadnień owiniętych wokół czyjejś śmierci.

Moim zdaniem trup – jest – czy powinien być w tym gatunku –  jedynie przyczynkiem do fascynującej otoczki, w której wszystko to, co z rozwikłaniem zagadki się wiąże jest właśnie tym, co powoduje, że “znika świat cały”, a liczy się jedynie to, by śledzić z wypiekami na twarzy kolejne tropy i wątki. Aż do zakończenia. I w tym znaczeniu jest dość tradycyjny. Co ja poczytuję mu na plus. Najbliżej Broadchurch w tej mierze do klasyki kryminału, w wydaniu Agathy Christie, tyle, że we współczesnych realiach, co nie dziwi, wszak to dzieło Brytyjczyków.

 

Akcja Broadchurch ma miejsce w małej społeczności, fikcyjnej mieściny w hrabstwie Dorset, która liczy 15.000 mieszkańców.  Wszyscy wszystkich znają.  Niby nic się w tej dziurze nie ukryje, a jednak, jak to w takich miejscach bywa – nudne i rutynowe życia ludzkie to jedynie pozory. A te mają to do siebie, że są zwodnicze. Łatwo się z nimi tu żyje. Ale „zwykłość” i wypracowane konwenanse społeczne przykrywają to, co jest często udziałem takich miejsc – a co stanowi prawdę zarówno psychologiczną, jak i socjologiczną: każdemu, komu zdarzy się odstępstwo od tego, co w skostniałych społecznych relacjach uchodzi za “poprawne” przychodzi do głowy tylko jedno: zatuszować to za wszelką cenę, udać, że tego nie było, ukryć. Schronić się za wyświechtanymi frazesami i latami budowaną fasadą. Bo w małej społeczności, w której popełnia się błąd – poczucie bycia obserwowanym, bycia „na widelcu” staje się nieznośne w dwójnasób.

Pewnego dnia w Broadchurch ginie chłopiec. Jego ciało zostaje znalezione na plaży, pod stromym urwiskiem skalnym. To Danny Latimer. Syn miejscowego hydraulika (Buchan) i jego żony Beth (Whittaker). Dla mieszkańców Broadchurch to wstrząs. Zwłaszcza, że mieścina ma od lat jedne z najniższych notowań przestępczości w kraju. Mandat za jazdę pod wpływem, jakaś mała burda i temu podobne to jedyne, co się tu w kwestii “łamania prawa” dzieje.

Kto mógł zabić dziecko? Dlaczego? Jak do tego doszło?                       

Sprawą mają się zająć detektyw Alec Hardy (absolutnie cudowny David Tennant, znany z serialu Dr. Who), świeżo nominowany  główny inspektor miejscowej policji oraz niejaka Ellie Miller, sierżant na miejscowym posterunku (rewelacyjna Olivia Colman), która miała nadzieję na awans, zanim okazało się, że to właśnie Hardy “zabrał” jej stołek sprzed nosa.

Broadchurch genialnie ogrywa znany i wyświechtany schemat pt. “dobry i zły policjant”. Jeśli idzie o duety aktorskie – moim zdaniem – para Tennant & Colman jest brylantowa! Śledzenie tego, w jaki sposób (ach ci Brytyjczycy!, tfu! Tennant jest Szkotem) aktorzy budują swoje role, przepięknie zresztą rozpisane w scenariuszu – jest przyjemnością samą w sobie. To perełki!

Broadchurch

 

On – bystry, zimny, cyniczny, kolczasty, tajemniczy, dziwny, mroczny. Uparty i permanentnie wewnętrznie wściekły. W dodatku, ciągnie sie za nim odium detektywa nieudacznika  – za sprawą pewnej nierozwiązanej zagadki morderstwa w śledztwie, które prowadził. Śledziła je z wypiekami na twarzy, dwa lata wcześniej, cała Wielka Brytania.

Ona – “ciepła klucha” – zwyczajna, miła, pogodna, z pozoru mało bystra i zawodowo zakompleksiona. Jakim cudem została policjantką i to od spraw kryminalnych – nie wiadomo, bo zdaje się do tej roboty nie nadawać wcale.

Osiem odcinków sezonu pierwszego Broadchurch to przepięknie zagrana, świetnie zbudowana narracyjnie, rewelacyjnie skadrowana opowieść o rozwiazywaniu zagadki śmierci chłopca, którego w miasteczku znali wszyscy. Który wydawał się zwyczajnym nastolatkiem, w dodatku sympatycznym i nikomu nie wadzącym. Podejrzanymi z czasem stają się więc wszyscy, którzy kiedykolwiek i jakkolwiek mieli z nim do czynienia, łącznie z członkami rodziny.

To, w jaki sposób serial ten buduje napięcie i pokazuje rozkład rodziny, której przydarzyło się to straszne nieszczęście, a także całej społeczności – dla której morderstwo dokonane na jednym z jej członków – staje się taranem wbitym w ustalone status quo – budzi mój szacunek.

NEW SERIES BROADCHURCH FOR ITV Broadchurch is a new eight part drama series by Kudos Film and Television for ITV. The star-studded cast includes David Tennant, Olivia Colman, Andrew Buchan, Jodie Whittaker, Vicky McClure, Pauline Quirke, Will Mellor, Arthur Darvill and Carolyn Pickles. This brand new eight part series is written and created by Chris Chibnall (Law and Order: UK, Doctor Who) and will explore what happens to a small community in Dorset when it suddenly becomes the focus of a police investigation, following the tragic and mysterious death of an eleven year old boy under the glare of the media spotlight. Bloodied and dirty, Danny Latimer (Oskar McNamara) has been found dead on an idyllic beach surrounded by rocks and a jutting cliff-face from where he may have fallen. Whilst his death remains unresolved, the picturesque seaside town of Broadchurch is at the heart of a major police investigation and a national media frenzy. Pictured L-R: JODIE WHITTAKER as Beth Latimer. Copyright: ITV This photograph is (C) ITV Plc and can only be reproduced for editorial purposes directly in connection with the programme or event mentioned above, or ITV plc. Once made available by ITV plc Picture Desk, this photograph can be reproduced once only up until the transmission [TX] date and no reproduction fee will be charged. Any subsequent usage may incur a fee. This photograph must not be manipulated [excluding basic cropping] in a manner which alters the visual appearance of the person photographed deemed detrimental or inappropriate by ITV plc Picture Desk. This photograph must not be syndicated to any other company, publication or website, or permanently archived, without the express written permission of ITV Plc Picture Desk. Full Terms and conditions are available on the website www.itvpictures.com For further information please contact: PATRICK.SMITH@itv.com 0207 157 3044

Copyright: ITV

Broadchurch to także wspaniale pogłębione psychologiczne studium ludzkiej natury, co jest niezwykle trudne do uchwycenia, właśnie w telewizji, jeśli nie stoi za tym przemyślana i precyzyjna praca scenopisarska. To portrety ludzi, w całej ich złożoności, z detalami, niuansami – w sytuacjach ostatecznych. A także obraz naszego gatunku wraz z przynależnymi mu wadami, słabościami, lękami, frustracjami i uprzedzeniami.  Zbiorowy portret tego wszystkiego, co nas dotyczy najbardziej, kiedy przychodzi dzień próby. Kiedy trzeba się zmagać z tym, co nas przerosło i co poddaje w wątpliwość wszystko to, co pieczołowicie budowaliśmy latami jako swój obraz w oczach innych. I co konfrontuje nas przede wszystkim z samymi sobą. Domagając się odpowiedzi na najważniejsze pytania. I kwestionując to wszystko, co z mozołem było wypracowane, niekiedy przez całe życie. 

Dodatkowe punkty serial ten zebrał u mnie za krytyczne i wnikliwe spojrzenie na rolę mediów w dzisiejszym życiu społecznym. Prasa, a zwłaszcza tabloidy nagminnie żerują na takich sprawach, o jakich opowiada Broadchurch. W sposób, zazwyczaj – nazywając rzecz po imieniu – skrajnie obrzydliwy i bezlitosny. Nikt, prócz wysokiej rangi specjalistów i „starych wyjadaczy” nie jest przygotowany na to, jaką cenę przychodzi zapłacić za “15 minut sławy”.

To, co czyni w moich oczach Broadchurch serialem doskonałym to fakt, że gatunku, jakim jest kryminał używa jedynie jako narzędzia do opowiedzenia o uniwersaliach.

O jakże bolesną potrafi być cena za złudzenie, któremu wszyscy ulegamy, że do wydawania osądów na temat innych ludzi wystarczają nam własne doświadczenia z nimi związane i to “co widać”. Czyżby?

You may also like

NIEBIESKOOKI SAMURAJ
EUFORIA
MIŁOŚĆ I ŚMIERĆ
SZPIEG WŚRÓD PRZYJACIÓŁ

1 Komentarz

  1. Pingback : Kultura Osobista FAWORYTA | Kultura Osobista

Skomentuj