2
Paź
2015
118

POLOWANIE

THE HUNT (Polowanie) Reż. Thomas Vinterberg. Scen. Tobias Lindholm i Thomas Vinterberg. Wyk. Mads Mikkelsen, Thomas Bo Larsen, Annika Wederkopp, Dania, Szwecja, 2012

polowanie-plakat

 

Polowanie Thomasa Vinterberga to film z gatunku takich, które zostawiają mnie oniemiałą z podziwu i … podtrzymują moje uwielbienie dla X muzy!

Pamiętam dobrze, że „Festen” tego reżysera sprzed bez mała 20 lat (sic!) „wywaliło mnie z butów”…i udało się to mu zrobić Polowaniem ponownie. Jest to film wybitny!

Wszystko w nim jest takie, jak być powinno – łącznie z zakończeniem. I jest to obraz, który będąc mocno osadzony w kulturze skandynawskiej – nosząc znamiona – najlepszych cech kinematografii z tego obszaru geograficznego – jest przy tym absolutnie uniwersalny w swoim przekazie! Jest w nim czystość formy, jasność, precyzja i klarowność narracji, doskonałe dialogi. I to coś, co Skandynawowie robią wybitnie dobrze (a co widać przede wszystkim w ich literaturze) – mrok, zaszyty nie tak głęboko jak by się zdawało, przyczajony podskórnie… można by rzec – na wyciągnięcie dłoni.

 

Polowanie to dramat społeczny najwyższej jakości – niby (jednozdaniowo) jest to opowieść o mężczyźnie oskarżonym o molestowanie dzieci… gdy tymczasem jest to historia, w której Vinterberg umieścił kwestię niezwykle istotną: zawiera się ona w zdaniu, które pada w tym obrazie: „ludzie myślą, że dzieci nie kłamią, są niewinne, a tymczasem to bardzo często jest nieprawda” 

Od czasu „Musimy porozmawiać o Kevinie” Lynne Ramsay nie widziałam w kinie równie przenikliwie doskonałej próby wiwisekcji tematu, który poniekąd pozostaje wciąż w naszej kulturze tabu… Religia bowiem przez tysiące lat (w końcu Protestanci to też Chrześcijanie) … wtłoczyła nam do głów powielany stereotypowo prymat myślenia o dziecku jako bycie „czystym, prawym, nieskalanym”… co jest jedną wielką bujdą! Czy się nam to podoba, czy nie –  dzieci – choć wiem, że jest to temat niewygodny i bardzo „nieatrakcyjny” do poruszania – są – że tak to ujmę „produktami swoich rodzin”. Przez co rozumiem szeroki kontekst tego, w czym rosną, z kim mają do czynienia i jakimi słowy oraz czynami są „nasiąkane” od dnia narodzin. I metafora „gąbki”, która chłonie wszystko, jest całkowicie uzasadniona. Ponadto, jak każdy (choć wiem, że nie wszyscy teorie Freuda uznają)  posiadają tzw. nieświadomość, która powoduje nimi tak samo jak dorosłymi.

 

The_Hunt_Jagten_5

Polowanie to moim zdaniem taki obraz, który jest niezwykle intelektualnie istotny i choćby dlatego bardzo warty by go obejrzeć.  

To kino, które obnaża to wszystko, o czym na co dzień nie lubimy myśleć, a tym bardziej pamiętać. W tym szczególnie o naszej najbardziej ludzko i dojmująco prawdziwej przypadłości, zwanej małością. O stereotypowości myślenia, chodzeniu na skróty w percepcji innych, konformizmie i uciekaniu od konfrontacji z problemami i kwestiami niewygodnymi. Mała społeczność, jaką w swoim obrazie portretuje Vinterberg to soczewka. W której, niczym jak pod mikroskopem, widać w powiększeniu małostkowość, zakłamanie i mentalną niezdolność do rzeczowego osądu spraw, jeśli tylko, w jakikolwiek sposób burzą polukrowaną układankę. Tę, którą codziennie budujemy na okoliczność wspierania naszego ego, czytaj poczucia własnej nieomylności i bycia OK. 

Przede wszystkim zaś Polowanie to filmowe dzieło sztuki… a wszyscy wiemy, że nie produkuje się ich aż tak znowu wiele. Vinterberg w tym obrazie pokazał po raz kolejny spektrum swych fantastycznych zdolności. Objawił się jako reżyser zdolny do wnikliwej, przemyślanej w detalach, precyzyjnej analizy kwestii, które warsztatowo uczynił perłą!

A na koniec – nie byłabym sobą (bo aktorskie rzemiosło porusza mnie jednak w kinematografii, jako takiej, najbardziej) – gdybym nie napisała, że Mads Mikkelsen – laureat Złotej Palmy w Cannes dla najlepszego aktora za rolę w tym filmie – jest zaiste – w niej powalający!

Kiedy patrzy się na jego grę, oszczędną, pięknie i subtelnie wyrażaną w drobnych grymasach na twarzy, w oczach, niuansach ruchów ciała, w detalistycznym rysunku postaci – ma się ochotę krzyczeć: „Ludzie, patrzcie się i uczcie! Bo gra rolę faceta, którego przerysować – zważywszy na temat – jest dość łatwo. Absolutne Chapeu bas!

You may also like

KRÓLOWA KIER
GLORIA BELL
ONI
NIEDOBRANI